--

امام هادی(ع) می‌فرماید: «اَلحَسَدُ ماحِقُ الحَسَناتِ». حسادت سبب می‌شود که خوبی‌ها و حسنات شما نابود ‌شود.
حسادت، حالتی است که شخص، آرزوی نابودی نعمت دیگری می‌کند. مثلاً می‌گوید: فلانی، ثروتش از دست برود، علمش از دست برود، ولو اینکه به من نرسد.
اما غبطه؛ حالتی است که شخص گوید: خدایا همان‌طوری که این شخص دارای این ویژگی‌ها و موقعیت است، به من هم عنایت کن.

از خدا نمی‌خواهیم که از او بستان.

--

در برابر توهین

شخصی به مادر امام باقر علیه السلام توهین کرد.
حضرت فرمودند: بس کن! اگر مادرم واقعا اینگونه بوده، خدا او را ببخشد و اگر نیست خدا تو را ببخشد.
این فرد با همین جمله متنبّه شد و عذرخواهی کرد.
عرض کرد: این حرف‌هایی که زدم، خودم شایسته‌اش بودم و ارادتمند اهل بیت علیهم السلام شد.

--

نباید کسی فکر کند که چون من آدم خوبی هستم، فرد مؤثری در جامعه هستم، اين از جانب خودم می باشد، خیر، هر کاری که می کنیم و می کنید و هر توفیقی که از ما و شما صادر می شود، منشأ و مصدر همه ی آن‌ها خداست، لطف خدا شامل حال ما شده که این توفیقات نصیبمان گردیده است.
درحالات لقمان آمده است که به پسرش می گوید:
«یا بُنیّ! فإن نجوت فبرحمة الله و إن هلکت فبذنوبک : فرزندم! بدان و آگاه باش كه اگر (از اين راه پر خطر) نجات يابی، مشمول رحمت خداوند شده ای و اگر (در آن) دچار هلاكت شوی، به سبب گناهانت خواهد بود».

--

در حالات پیامبر اکرم (ص) در پایان جنگ احد آمده است:
راوی می گوید: درحالی که صورت مبارک پیامبر (ص) آغشته به خون بود و بدن مبارك حضرت، جراحات زیادی برداشته بود. صدای پیامبر (ص) را شنیدم که می فرمودند: «اللهُمَّ اهدِ قَومی فَإنَّهُم لایَعلَمُون ؛ خدایا قوم مرا هدایت کن این ها نمی دانند».
دعای پیامبر هم مستجاب شد و تعدادی از همین هایی که در سپاه قریش علیه پیامبر(ص) می جنگیدند چند سال بعد، خود از سربازان همراه رسول خدا (ص) شدند.
کریمان با بدان هم بد نکردند
کسی را از درِ خود رد نکردند
و ما نیز باید از همه‌ی فرصت‌ها استفاده نموده و سینه‌هایمان را از کینه‌ها خالی کرده و با دعا در خلوت خودمان، همه‌ی کسانی که خاطر ما را مکدّر نموده‌اند، بخشیده و برای هدایت همه‌ی آن‌ها دعا کنیم.

-----

مرحوم آیت‌الله شهید بهشتی می‌فرمودند: مدیر باید جاذبه‌ای در حد بی‌نهایت، دافعه‌ای در حد ضرورت داشته باشد؛ یعنی جذبش بینهایت و دفعش باید ضرورت باشد. برخی‌ افراد برعکس‌اند دفعشان در حد بینهایت و جاذبه‌شان ضرورتی است. اخلاق مدیریتی اقتضا می‌کند که تندی را کنار بگذارد. او باید برای این‌ها پدری کند، او باید مجموعه را جمع کند.

---

یکی از مشکلات ما در جمهوری اسلامی، حزب بندی‌ها، دسته‌بندی‌ها و جناح‌بازی‌هایی است که به‌واسطه آن، یکدیگر را تخریب می‌کنند.
مرحوم آیت‌الله والد ما، در نصیحتی به من فرمودند: اگر موفقیت علمی طلبه‌ای تو را ناراحت کرد بدان که برای خدا کار نکردی.
امام رضا علیه السلام فرمود: خدایا اگر کسی شیعه‌ای را تخریب و دوستان ما را ناراحت کرد او را در دنیا به اشد عذاب مجازات کن و در قیامت نیز از زمره زیان‌کاران قرار ده.

 

-

آنچه برای دیگران طلب کنیم، ابتدا در حقّ خودمان به اجابت می‌رسد. اگر اول برای خود دعا کردیم، ما را در نوبت اجابت نگه می دارند، اما هرگاه در دعا کردن، ابتدا دیگران را مقدّم نماییم، ما را به ابتدای صف اجابت منتقل می کنند. لذا می‌بایست با سعه‌ی صدر و صبوری، همیشه دیگران را در دعا بر خود مقدّم بداریم.

-----

مام رضا علیه السلام فرمودند: به یکدیگر رو کنید! با هم مهربان باشید و به زیارت یکدیگر بروید!

اگر دل‌هایتان به یکدیگر نزدیک شد به ما نزدیک شده‌اید.

هرچه به یکدیگر نزدیک‌تر، به امامتان نزدیک‌تر.

طراحی و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری رسانه