-

آنچه برای دیگران طلب کنیم، ابتدا در حقّ خودمان به اجابت می‌رسد. اگر اول برای خود دعا کردیم، ما را در نوبت اجابت نگه می دارند، اما هرگاه در دعا کردن، ابتدا دیگران را مقدّم نماییم، ما را به ابتدای صف اجابت منتقل می کنند. لذا می‌بایست با سعه‌ی صدر و صبوری، همیشه دیگران را در دعا بر خود مقدّم بداریم.

-----

مام رضا علیه السلام فرمودند: به یکدیگر رو کنید! با هم مهربان باشید و به زیارت یکدیگر بروید!

اگر دل‌هایتان به یکدیگر نزدیک شد به ما نزدیک شده‌اید.

هرچه به یکدیگر نزدیک‌تر، به امامتان نزدیک‌تر.

--

ما نباید در دعا و خلوت خود، تنها خودمان را در نظر گرفته و فقط برای خویش دعا کنیم، بلكه باید همه را در دعا کردن سهیم و شریک نماییم. دعاهایمان هم باید جمعی باشد، همان‌گونه که در دعاهای ماه مبارک رمضان و به نقل از رسول اکرم (ص) هم اینگونه دعا می کنیم:
«اَللّهُمَّ اَغْنِ کُلَّ فَقیرٍ اَللّهُمَّ اَشْبِعْ کُلَّ جایِعٍ اَللّهُمَّ اکْسُ کُلَّ عُرْیانٍ...» .
این‌گونه دعا کردن به ما می آموزد که انسان نباید در دعا کردن بخیل باشد. چرا که اجابت کننده، خداست و خزانه الهی هم که تمام شدنی نیست، بنابراین باید در دعا همه را مدنظر داشته باشیم و دعای ما جمعی باشد.

--

مسئولین باید خادم مردم باشند.
خدا، امام خمینی را رحمت کند که می‌فرمود: مسئول در نظام اسلامی یعنی خادم.
کسی که وقت و حال نوکری ندارد، نباید مسئولیت قبول کند.
مدیری که در دسترس مردم نباشد، مدیر موفقی نیست.

---

هرکس در هنگام صحبت با دیگری، ابتدا ظرفیت سنجی می کند و ظرفیت مخاطب خود را بررسی کرده و به تناسب درک و فهم او سخن می‌گوید. لذا کلام یک پدر با فرزند دو ساله¬ی خودش، قطعاً با فرزند بیست ساله ی او، تفاوت خواهد داشت.
كلام ما گاهی به اندازه یک سطر سخن معصوم(ع) هم عمق ندارد در حالی که عمق کلام معصوم (ع) به حدی است که گاهی در توضیح و تفسیر یک کلام ایشان، کتاب ها مطلب هم، از بیان کامل آن قاصر است.
لذا در دعا کردن باید ببینیم ائمه (ع) با خدا چگونه سخن می گویند.

برشی از کتاب سبک زندگی مهدی / استاد حاج شیخ علیرضا حدائق

طراحی و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری رسانه