امام صادق (ع) فرمودند: منتظر دو تا ویژگی دارد. دعای ندبه اگر نخواندی، نخواندی اما این دو تا را از دست نده. نماز شب اگر نخواندی، لطمه‌ای به انتظارت نمی‌زند ولی اگر این دو دستور را رعایت نکردی، منتظر نیستی.
امام صادق (ع) می‌فرماید: اول وَرَع؛ پاک زندگی کردن. دروغ نگویید! امروز در بازار مسلمین، دروغ مثل نخودچی و کشمش رد و بدل می‌شود، بعد هم می‌گوید: شوخی کردیم! امیرالمؤمنین (ع) می‌فرماید این شوخی و دروغ تو، لذت عبادت را ازتو می‌گیرد. دیگر اگر نماز شب می‌خوانی، می‌شود عادت. دعای جوشن کبیر می‌خوانی، می‌شود عادت. ابوحمزه می‌خوانی، می‌شود عادت.
مرحوم حاج شیخ عباس قمی ابوحمزه می‌‌خواند، می‌گویند در حرم امیرالمؤمنین (ع) آمد ابوحمزه بخواند، همان فراز اول ابوحمزه دیگر کتاب را بست: إلهی لا تؤدِّبنی بِعُقوبَتِک (خدایا! مرا به مجازات و عقوبتت ادب مکن). گریه پشت گریه و می‌گویند چند ساعت حاج شیخ گریه می‌کرد. ما هم اگر یک دعای ابوحمزه می‌خوانیم، قطره‌ای اشک از چشم ما نمی‌آید، دلمان شکسته نمی‌شود، تغییر و تحولی در ما ایجاد نمی‌شود.
امام صادق (ع) می‌فرماید اول ورع داشته باشید و این اثر منتظر است. پاک زندگی کنید.
دوم، اخلاق حسنه داشته باشید. آنهایی که می‌گویند ما منتظر امام زمانیم، باید بداخلاقی را کنار بگذارند، حرام‌خوری را کنار بگذارند، پاک زندگی کنند، چشمِ کنترل شده، زبان کنترل شده، و رفتار آن‌ها، رفتار محاسبه‌شده‌ای باشد.