نکند یک‌وقتی رفیق شارب الخمر داشته باشیم و برای امام حسین (ع) هم سینه بزنیم.

این آقایی که مجلس عزایش در این شب‌ها برپا است یکی از ایرادهای جدی‌اش به یزید شارب الخمر بودن او بود.

امام فرمود: یزید شراب خور است.

«مُعلِنٌ بِالفِسق»

فسق را آشکارا انجام می‌دهد. امام دغدغه‌اش این است که یک کسی می‌خواهد بشود حاکم که علنی و آشکارا گناه می‌کند.

یک‌وقتی در بستگانمان گنه‌کار آشنا رفیقمان نباشد!

بعد امام حسین (ع) می‌فرماید: من با «مُعلِنٌ بِالفِسق» مبارزه کردم، تو چه شیعه حسینی بودی که با «مُعلِنٌ بِالفِسق» رفیق بودی؟

یک استدلال غلط است که عیسی به دینش، موسی به دینش.

می‌گویند: ما هیئتی هستیم. حالا این آدم هم هر طایفه و هر فرقه‌ای هست، باشد. تو برای خودت، ما هم برای خودمان.

این منطق، منطق امام حسین (ع) نیست.

 

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
0 کاراکتر ها
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟
طراحی و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری رسانه